"ปริญญาชีวิต"
ได้มาจาก FW mail อ่านแล้วตรงใจ (มากกกกกก)
.

.

.

ที่เมืองไทยปีที่แล้วมีข่าวเกรียวกราวมากคือมีดาราคนหนึ่งซึ่งมีชื่อดังมาก                       
                                                                          
เป็นคนดำเนินรายการคนค้นคน ดร.อภิวัฒน์ วัฒนางกูร มาเรียนที่อเมริกา                     
                                                                          
เป็นคนเพอร์เฟคชั่นนิสทำงานทุกอย่างต้องดูดีที่สุดแม้กระทั้งล้างจาน                          
                                                                          
ล้างเสร็จแล้วแกต้องเอามาดมดูว่าสะอาดจริงมั้ย                                       
                                                                          
กลับไปเมืองไทยก็ไปเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยมีแฟนก็จีบดาวมหาวิทยาลัยเลย                   
                                                                          
ต้องให้ดีที่สุดเวลาแกไปเสนองานอะไรต่าง ๆ เขียนไว้สามแผน                            
                                                                          
แผนที่หนึ่งลูกค้าไม่ซื้อแกเสนอแผนที่สอง                                              
                                                                          
แผนที่สองลูกค้าไม่ซื้อแกเสนอแผนที่สามใครไปดีลงานกับแกติดทุกราย                         
                                                                          
แกมีบ้าน มีรถ มีลูก มีภรรยา มีธุรกิจมีชื่อเสียงทุกอย่าง แกมีทุกอย่าง                        
                                                                          
วันหนึ่งแกพักผ่อนหลังจากที่ทำงานแบบไม่ได้พักเลย                                      
                                                                          
ลูกเมียไปขอพบ บอกไปเจอพ่อที่ออฟฟิต                                              
                                                                          
                                                                          
                                                                          
วันหนึ่งแกไปพักที่ปากช่อง ตื่นขึ้นมากลางวันล้มฟุบลงไป                                   
                                                                          
ภรรยาพาเข้าโรงบาล ตรวจพบมะเร็งพอพบปุ๊บเป็นระยะสุดท้ายเลย                         
                                                                          
จริงๆ เค้าก็เตือนตลอดแต่พอไม่มีเวลาไปตรวจมันก็แก้ไม่ได้                               
                                                                          
แกไปนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลแล้วก็สารภาพให้รายการคนค้นคน                            
                                                                          
บันทึกชีวิตแก ก่อนจะเสียชีวิต แกก็ไปนอนให้พ่อแม่เช็ดเนื้อเช็ดตัว                           
                                                                          
แกก็บอกว่าสังเวชตัวเองมากแทนที่ลูกจะได้ดูแลพ่อแม่                                    
                                                                          
กลับมาเป็นว่าพ่อแม่ต้องมาดูแลลูก                                                  
                                                                          
ก่อนจะเสียชีวิตแกให้สัมภาษณ์หนังสือพิมพ์คมชัดลึกบอกว่า                                  
                                                                          
                                                                          
พ่อผมเคยบอกว่าเกิดเป็นคนต้องได้ปริญญาสองใบ                                       
                                                                          
ปริญญาใบที่หนึ่ง "ปริญญาวิชาชีพ" เราจะต้องทำมาหากินเป็น กินอิ่ม นอนอุ่น                   
                                                                          
พูดง่าย ๆล้วงไปในกระเป๋าแล้วมีเงินใช้ อยากจะนอนมีบ้านเป็นของตัวเอง                    
                                                                          
แค่นี้คือปริญญาวิชาชีพ                                                           
                                                                          
แต่"ปริญญาวิชาชีวิต"ซึ่งเป็นปริญญาใบที่สองที่พ่อแกบอกไว้                                 
                                                                          
แกบอกว่าผมสอบตกโดยสิ้นเชิง ผมเป็นดอกเตอร์จากอเมริกาได้ปริญญาวิชาชีพ                  
                                                                          
แต่ปริญญาวิชาชีวิตสอบตก เพราะอะไร? เพราะทำงานจนป่วยตาย                          
                                                                          
ก่อนที่จะเสียชีวิตแกได้สารภาพว่าผมได้เตรียมทุกอย่างบ้าน รถ                             
                                                                          
มอบมันให้กับลูกและภรรยาแต่ในวันที่ผมมีทุกสิ่งทุกอย่าง                                   
                                                                          
ผมกลับลืมมอบหนึ่งอย่างให้กับลูกและภรรยา                                           
                                                                          
สิ่งนั้นคือสิ่งที่ผมลืมและทำให้ผมล้มเจ็บใหญ่ครั้งนี้                                        
                                                                          
สิ่งที่ว่านี้คือ ผมลืมมอบตัวเองเป็นของขวัญให้กับลูกและเมีย                                
                                                                          
เพราะทำงานหนักจนกระทั่งป่วยตาย                                                
                                                                          
นี่คือปริญญาวิชาชีวิต                                                            
                                                                          
                                                                          
                                                                          
ธรรมะเราจะต้องมี ถ้าเราไม่มีธรรมะ                                              
                                                                          
เราจะกลายเป็นหุ่นยนต์เท่านั้นเองที่ทำงานแทบล้มประดาตายแล้วสุขภาพไม่ดี                   
                                                                         
                                                                          
ดังนั้นเมื่อเราทุกคนทำงานแล้วอย่าลืมชั่วโมงสุขภาพของตัวเองในแต่ละวัน                     
                                                                          
แต่ละวันควรจะมี ให้ดูแลตัวเองดูจิต ดูใจตัวเอง ว่าเราเอ๊ะมันทุกข์                         
                                                                          
มันทุกข์มากเกินไปรึเปล่าแบกเรื่องโน้นเรื่องนี้ เกินไปหรือเปล่า                            
                                                                          
พยายามลดลงในแต่ละวันๆเพื่อที่ว่าอะไร                                             
                                                                          
เพื่อที่ว่าเราจะได้ปริญญาสองใบในชีวิตหนึ่งปริญญาวิชาชีพ                                 
                                                                          
เราทำมาหากินจนประสบความสำเร็จร่ำรวยมั่งคั่งมีเงินมีทองใช้มีบ้านอยู่                      
                                                                          
แต่ต้องไม่ลืมปริญญาใบที่สองคือวิชาธรรมะ                                            
                                                                          
สำหรับจะดูแลชีวิตให้ดำเนินอยู่ในทางสายกลาง ไม่ทุกข์เกินไปไม่เดือนร้อนเกินไป               
                                                                          
ทำอะไรให้พอดี พอดีอยู่ดีมีสุข                                                     
                                                                          
อยากเที่ยวให้ได้เที่ยว อยากพักให้ได้พัก อยากทำบุญให้ได้ทำบุญ                            
                                                                          
ลูกหลานมาหาก็ให้ได้มีเวลากับลูกกับหลานบ้าง                                         
                                                                          
อย่าวิ่งไปจนซ้ายสุด ขวาสุดและมารู้สึกตัวอีกทำจนล้มเจ็บใหญ่ไม่ดี เพราะอะไร                 
                                                                          
เพราะว่าสิ่งสูงค่าทีสุดในชีวิตของเรา                                               
                                                                          
เคยมีคนไปทูลถามพระพุทธเจ้าว่าอะไรคือสิ่งสูงค่าที่สุด บางคนก็ตอบเงิน                      
                                                                          
บางคนก็ตอบเพชร บางคนก็ตอบทอง บางคนก็ตอบอำนาจ บางคนก็ตอบราชบัลลังก์               
                                                                          
พระพุทธเจ้าบอกไม่ใช่ สิ่งสูงค่าที่สุดในชีวิตของพวกเธอคือสุขภาพและชีวิต                     
                                                                          
สุขภาพก็คือการที่เราไม่เจ็บไข้ได้ป่วย คนที่สุขภาพดีดื่มน้ำธรรมดาก็อร่อย.                     
                                                                          
                                                                          
(ส่วนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ของท่าน ว.วชิรเมธี ที่ได้ไปเทศน์ที่เมืองเคนเนบัง รัฐเมน ประเทศ 
สหรัฐอเมริกา)